Menu
Terug

Arctic Monkeys: Tranquility Base Hotel & Casino

Artiest van de Maand
Leestijd minuten
11 Mei 2018

Vijf jaar moesten de fans van Arctic Monkeys op de opvolger voor ‘AM’ wachten. Nu is ‘Tranquility Base Hotel & Casino’ eindelijk een feit. Het is hun zesde album en opnieuw een pareltje, wel met onweerstaanbare haakjes die zich met bij elke beluisterbeurt vaster in je oor vastzetten.

Geboren om te scoren

We herinneren het ons nog als de dag van gisteren, die eerste keer dat we Arctic Monkeys aan het werk zagen. Bij het zappen passeerden we een live muziekprogramma, waar we nog net een aankondiging opvingen die het had over “de belangrijkste Britse band van het nieuwe millennium”. Dat hadden we al vaker gehoord, maar nog geen vijf minuten later waren we het volmondig eens met die - in onze ogen plots heel wat minder overenthousiaste - presentator.

Arctic Monkeys: Tranquility Base Hotel & Casino

We zagen immers vier jonge Engelse kerels die zich doorheen hun bom van een debuutsingle ‘I Bet That You Look Good on the Dancefloor’ ploegden. Meer nog, ze deden dat met een overtuigingskracht en zelfvertrouwen normaal gereserveerd voor bands die na jaren van uitverkochte stadiontournees nog eens voor eigen publiek in een kleine club optreden. Iedereen die deze jongens toen bezig zag, wist dat het hier niet om een onehitwonder ging. Net zoals niemand ervan opkeek dat de single recht naar de top van de Britse hitlijsten doorstootte en daarbij de toen immens populaire Sugababes en Robbie Williams het nakijken gaf. De impact van het eerste album ‘Whatever People Say I Am, That’s What I’m Not’ was niet minder indrukwekkend. Het is vandaag nog steeds het snelst verkopende debuutalbum ooit in het Verenigd Koninkrijk.

Arctic Monkeys - geboren fenomeen

Een fenomeen

Die overtuigingskracht en dat vooralsnog honderd procent terechte zelfvertrouwen zouden vaste waarden blijven voor het fenomeen dat Arctic Monkeys heet. Dat heeft voor een stuk te maken met de uitstraling van frontman Alex Turner, die zowel op het podium als tijdens interviews slapstick en arrogantie afwisselt. Een attitude die echter enkel staat bij de gratie van de al even eigenzinnige muziek die Turner en zijn band ondertussen vijf albums lang de wereld in jagen. Elk album is minstens zo sterk als de voorganger en nog sterker: het doet het steeds nog beter dan de voorganger. Zelfs de meedogenloze Britse muziekpers heeft er nog niet dat ‘ene minderbegaafde broertje’ onder ontdekt.

De band stond ondertussen al twee keer als headliner op het prestigieuze Glastonbury Festival. Hun songs werden al meer dan zes miljard keer gestreamd. Dat is goed voor vijf en een half miljoen luisterbeurten via streams per dag. Ze wonnen tal van awards voor zowel hun albums als hun live performance. Niet slecht voor een band die je muzikaal met maar weinig andere bands kunt vergelijken. Critici wrongen zich in bochten om er een genre op te plakken en raakten niet verder dan onhandig gestamel over ‘garagerock’ en ‘post-punkrevival’. Misschien wordt het zo stilaan tijd dat we de term ‘Arctic’ beginnen omhelzen, want we herkennen in heel wat recentere artiesten duidelijk de invloed van Turner en co.

Plots werd het stil

Sinds die laatste single ‘Snap Out of It’ in 2014 is het echter verdraaid lang stil gebleven. De band kondigde een pauze aan en zoiets is altijd verontrustend voor de fans. Turner zocht zijn oude kompaan Miles Kane weer op en die speciale relatie zette een tweede The Last Shadow Puppets-album op de wereld. Drummer en Arctic Monkeys-ruggengraat Matt Helders vervoegde Josh Homme in de band waarmee Iggy Pop ‘Post Pop Depression’ mee opnam en daarna de planeet mee rondtoerde.

Arctic Monkeys - plots werd het stil

Tot nu dus. Want de zesde Arctic Monkeys-plaat is officieel een feit. Ze heet ‘Tranquility Base Hotel & Casino’ en dat is opnieuw een behoorlijk mondje vol. Het laat zich zelfs niet vlotjes afkorten, maar ook dat hadden we niet anders verwacht. De productie is opnieuw een samenwerking van Alex Turner met James Ford. Die laatste was ooit een stichtend lid van Simian Mobile Disco, speelde mee in The Last Shadow Puppets en producete zowel het laatste album van die band als het vorige van Arctic Monkeys. Een man die weet waar Turner heen wil.

Arctic Monkeys - croonen en snauwen

Croonen en snauwen

Dat we Turner graag zijn snelle, verhakkelde zanglijnstijl uit de begindagen graag nog eens een keertje zouden zien opdraven, daar zijn we niet alleen in. Anderzijds is Arctic Monkeys niet het soort band dat krampachtig vasthoudt aan die winnende formule van het eerste uur. De sound blijft over elk album herkenbaar, maar is tegelijk geëvolueerd. Op ‘Tranquility Base Hotel & Casino’ duwen de Britten die evolutie weer wat verder. Zowel Turner als de songs voelen zich duidelijk comfortabeler dan ooit met die unieke mix van Brits croonen, de occasionele snauw en pretentieloze uithalen die misschien flirten met pathos, maar er nooit naast wakker worden.

Hoewel de sound onmiskenbaar blijft, is er nog steeds geen echte formule. Nummers klinken hoe ze klinken en zeggen wat ze willen zeggen. Rijmt het niet, dan rijmt het niet. Klinkt het ongemakkelijk? Dan is dat maar zo. Inhoudelijk houdt ‘Tranquility Base Hotel & Casino’ het bij de vertrouwde materie. Dat wil zeggen lust, isolatie, seks en drugsroezen. Klinkt heavy en dat is het vaak ook, maar Turner en co verliezen nooit hun unieke gevoel voor humor. Bewijs dat je ook dieper vindt dan songtitels als ‘The World’s First Ever Monster Truck Front Flip’ en ‘The Ultracheese’. Benieuwd naar hoe de nieuwe songs live klinken? Afspraak op 8 juli op Rock Werchter.

Bekijk commentaar () Verberg commentaar ()