Menu
Terug

Hooverphonic brengt nieuw album ‘Looking for Stars’

Artiest van de Maand
Leestijd minuten
06 November 2018

Hooverphonic-bezieler Alex Callier heeft voor ‘Looking for Stars’ alvast een ster gevonden in de nieuwe zangeres Luka. Uit wat eerst drie totaal verschillende albums had moeten worden, destilleerde hij een strakke collectie onversneden Hooverphonic-goodness.

Van drie naar een

Hoe hij het precies doet, daar hebben we nog altijd het raden naar, maar Alex Callier slaagt erin om op elk Hooverphonic-album een handvol nummers te droppen waar je perfect de James Bond-film van dat moment mee zou kunnen openen. Een indruk die de man zelf onlangs zelf onrechtstreeks bevestigde. Hij was immers oorspronkelijk van plan om dit jaar drie albums uit te brengen, waaronder een Morricone-achtige soundtrack.

Daarnaast had hij ook nog een triphopplaat en een collectie van poppy en funky tracks in gedachten. Het zou echter anders lopen. “Luka Cruysberghs, onze nieuwe 17-jarige zangeres, vond dat ik oubollig bezig was. Ze vond dat we Spotify-gewijs alle toffe nummers van de drie verschillende platen moesten selecteren en er een eigen playlist mee moesten maken.”

De stem is de lijm

Voor Alex was die insteek aanvankelijk niet zo evident, maar hij zag er uiteindelijk de zin van in. “‘Déjà Vu’ van Crosby, Stills, Nash & Young is nog altijd een van mijn favoriete platen aller tijden, en dat is ook een amalgaam van nummers. Dat is een eclectisch geheel van vier getalenteerde songwriters, met de stem als bindende factor. Na ons eigen eclectische ‘In Wonderland’ had ik meer zin in een meer coherente plaat, maar uiteindelijk moest ik toegeven dat die variatie nu eenmaal deel uit maakt van wie we zijn. Ik luister zelf graag naar eclectische platen. Een plaat in een en dezelfde vibe kan behoorlijk saai zijn.”

En saai is wel het laatste van je van ‘Looking for Stars’ kan zeggen. Zo krijgen de fans met ‘Romantic’ vintage Hooverphonic à la ‘Anger Never Dies’ geserveerd - opnieuw een nagenoeg tastbare link met 007-huiscomponist John Barry. Daarnaast geven ook die bewerende, ongrijpbare elementen die ‘Pink Fluffy Dinosaurs’ of ‘Jackie’s Delirium’ tot fanfavorieten van de vorige platen maakten, hier weer present.

Perfect gecast

Met Luka Cruysberghs heeft Hooverphonic goud in handen. Een nieuwe zangeres, maar een vertrouwd geluid. Zoals Callier het zelf stelt: “Luka is integraal in het verhaal, ze is niet zomaar ‘de volgende zangeres’. In zekere zin kiest haar stem welke nummers we live zullen brengen, want je luistert naar wat een stem dicteert. Luka is gecast op het feit dat ze veel verschillende Hooverphonic-tracks aankan.”

Wij zijn haast net zozeer onder de indruk van hoe sterk deze nog jonge en misleidend frêle ogende zangeres in haar schoenen staat. Ze zingt met een controle en pretentieloos zelfvertrouwen dat artiesten door de band pas jaren verderop in hun carrière verwerven. Dat ze Hooverphonic-dirigent Callier op andere gedachten kon brengen wat de aanpak van het nieuwe - haar eerste - album, wijst op een instant-synergie tussen Luka en de band.

Niet in vakjes denken

‘Looking for Stars’ stuitert tussen triphop, James Bond, funk en geprogrammeerde tracks. “In de sixties had je enkel singles, die nadien gecompileerd werden op een plaat”, zegt Callier, “‘The White Album’ was ook speciaal: het rockende ‘Helter Skelter’ stond er naast het folky ‘Rocky Raccoon’. We denken tegenwoordig te veel in vakjes. In een ideale wereld stelt de luisteraar zelf zijn playlist samen.”

Nagenoeg elk nummer op ‘Looking for Stars’ heeft een hitpotentieel. Al ligt dat bij het titelnummer en ‘Uptight’ nog enkele trapjes hoger. Niet verwonderlijk dus dat die laatste als eerste single gelost werd. ‘Uptight’ is vette funk die zo uit de jaren ’80 geplukt lijkt en het nu al geweldig doet op de dansvloer. Maar zoals Callier zelf weet, is het “geen exacte wetenschap“ en kunnen volgens hem ‘Paranoid Affair’ of ‘Concrete Skin’ nog grotere hits worden.

We kunnen hem daarin volgen. ‘Paranoid Affair’ brengt inderdaad die zeldzaam perfecte combinatie tussen een aanstekelijke melodie en dreigende melancholie. ‘Sleepless’ is volgens Callier misschien te donker voor de radio. “Vandaag moet het allemaal happy en fun-fun-fun zijn. Je mag tegen je vrienden ook niet meer zeggen dat je je vandaag wat minder voelt. Maar ik ben erg tuk op dat nummer.” Die dualiteit is wel vaker aanwezig in Hooverphonic-nummers en dat is op deze nieuwste niet anders.

“Met zwarte humor kun je immers nog wat binnensmokkelen.” Zo lijkt ‘Romantic’ op het eerste gezicht een romantisch nummer, maar is het dat bij nader luisteren helemaal niet. En ook ‘We’re looking for stars, but we only find sugar’ heeft in zijn problematiek een ironische kant. “Het is op een bepaalde manier ook grappig om een zorgeloos, vrolijk 17-jarig meisje ‘I’m a horrible person’ te laten zingen, terwijl dat voor sommige mensen bittere ernst kan zijn.” Toch blijkt het een van Lukas favoriete nummers om te zingen.

Kill your darlings

‘Feathers & Tar’, een iconisch beeld dat aan oude westerns doet denken, drijft op een meedogenloze triphopbeat en de fans zullen er de spirituele opvolger van ‘Jackie Cane’ in horen. Die song is overigens Calliers ode aan country en Morricone, en vindt waarschijnlijk zijn origine in die eerst geplande soundtrackplaat. Qua tekst is het een ietwat apart nummer. Een echt verhaaltje verteld in de derde persoon. “Ik heb altijd een grote liefde gehad voor cowboynummers,” zegt Alex Callier.

Er is geen enkel Hooverphonic-album dat niet hier en daar een wilde zijsprong waagt. Tegelijk slaagt de band erin om een groot en trouw publiek te vinden en vast te houden. “Daar ben ik het meest fier op”, vertelt Callier. “Op Crammerock speelden we ‘2 Wicky’, ‘Eden’, ‘Mad About You’, ‘Amalfi’, ‘Badaboum’ en ‘Romantic’. Stuk voor stuk nummers die de mensen willen horen. Een setlist opstellen is altijd verliezen, want sommige mensen hopen immers op hun favoriet. En de gemiddelde concertganger wil ook enkel hits. Quasi niemand zit te wachten op ‘Norwegian Stars’, ook al blijft dat een van mijn persoonlijke favorieten.”

Dat wil niet zeggen dat Alex Callier uitsluit ooit bewust een plaat zonder singles te zullen maken. Puur voor de fijnproevers omdat dat via streamingsites nu eenmaal gemakkelijker wordt. Daarvoor bouwde hij vorig jaar ook zijn nieuwe studio. Kwestie van nog onafhankelijker te kunnen werken. Voor het zover is, heeft hij met ‘Looking for Stars’ een strakke collectie onvervalste, onversneden Hooverphonic-goodness gemaakt.

Bekijk commentaar () Verberg commentaar ()