Menu
Terug

Review: Once Upon A Time In … Hollywood

Negende meesterwerk van Tarantino
Leestijd minuten
20 december 2019

Leonardo DiCaprio als een acteur op zijn retour die samen met zijn beste vriend en stuntman Brad Pitt in 1969 vastklampt aan zijn dalende sterrenstatus in een snel veranderend Hollywood. En Quentin Tarantino regisseert!

Ex-cowboy zoekt werk

Hollywood, 1969. Rick Dalton, een tv-acteur die als een beroemdheid door de jaren ’50 ging door zijn hoofdrol in de nu afgevoerde cowboyserie ‘Bounty Law’, vreest dat zijn acteercarrière voorbij is. Zijn agent raadt hem aan om rollen te aanvaarden in spaghettiwesterns, maar daar voelt Dalton zich te goed voor. Zijn trouwe vriend en stuntman Cliff Booth, een oorlogsveteraan die in een trailer woont met zijn pitbull Brandy, rijdt Rick Dalton door Los Angeles. Ook Booth zit om werk verlegen sinds zijn vrouw overleed, volgens sommigen in verdachte omstandigheden.

DiCaprio versus Pitt

Once Upon a Time in … Hollywood’ is Quentin Tarantino’s negende film en zoals hij dat wel vaker doet, voert hij ook deze keer weer een grote groep memorabele personages op in meerdere, elkaar kruisende verhaallijnen. Tegelijkertijd gaat het meeste van de focus en schermtijd naar Dalton en Booth, glansrollen voor respectievelijk Leonardo DiCaprio en Brad Pitt. Dalton als een vat vol egocentrisme en onzekerheid, nooit ver verwijderd van een volgende uitbarsting van woede of tranen. Booth als de meer ingetogen partner die oncomfortabel comfortabel is met geweld.

once upon a time in hollywood

Tarantino ‘hartje’ Hollywood

De film voelt bij momenten overigens aan als een open liefdesverklaring aan dat Hollywood. Een plek gebouwd op dromen en ambities, en Tarantino situeert zijn verhaal in die laatste écht gouden periode. Vlak voor Roman Polanski’s vrouw Sharon Tate het slachtoffer werd van de gruweldaden van de sekte van Charles Manson. Pittig detail: die Roman Polanski en zijn vrouw worden plots de nieuwe buren van Dalton, terwijl Booth op zijn beurt kennis­maakt met de ‘Manson-familie’.

Sloom … en dan weer niet

Er is elk moment wel iets om van te genieten. Zo zijn er die 110% Hollywood-spektakelstukken en die fictieve, maar geloofwaardig overkomende films en tv-series uit de jaren ’60. Het verhaal zelf schakelt in typische Tarantino-stijl tussen slome sequenties en brutale uitspattingen van geweld. Er zijn abrupte tijdssprongen, een onverwachte commentaarstem … en dan weer niet. Ook omdat dit een Tarantino-film is, krijg je een soundtrack die regelmatig de hoofdrol overneemt. Filmkenners krijgen hier, nog meer dan in ‘Kill Bill’, een ton referenties naar andere prenten uit die periode.

Is dat niet … ?

Naast Pitt en DiCaprio treden er weer een heleboel grote namen, obscure acteurs en Tarantino-favorieten aan. Met voorop natuurlijk Margot Robbie als Sharon Tate. Verder herken je zeker nog Al Pacino, Kurt Russell, Dakota Fanning, Damian Lewis, Lena Dunham, Bruce Dern, Luke Perry en de bij Tarantino haast onvermijdelijke Michael Madsen. Tim Roth speelde oorspronkelijk ook mee, maar zijn scènes sneuvelden op de montagetafel.

Cinema over cinema

Tarantino neemt in ‘Once Upon a Time in ... Hollywood’ minstens zoveel vrijheden met de historische feiten als hij dat in ‘Django Unchained’ en ‘Inglorious Basterds’ deed. Het resultaat is er niet minder vermakelijk om, of emotioneel sterk, of hilarisch dom. Het blijft immers allemaal cinema - hier over cinema. Voor ons een van de beste films van het jaar!

Bekijk commentaar () Verberg commentaar ()